"αν χαλάσει το μελίσσι,
τότε κάτι δεν πάει καλά"
τού είπε η μάνα του

(το είχε ακούσει από την μάνα της
που είχε μελίσσια στα νιάτα της)

[από μακριά]

μετά φόρεσε το δέρμα μιας γυναίκας
από καμβά
και αποφάσισε ότι κάθε πόρος του δέρματός του
θα ήταν πια
μια κυψέλη
για να κρύβει μυστικά.

Και όταν θα έβλεπε το δέρμα τους
να γίνεται σαν το δικό του

(η κυψέλη και τα κύτταρα να

λιώνουν και να γίνονται εικόνα) -

τότε
θα γινόταν κι εκείνος
σαν εκείνους
και όλα θα ήταν πλέον αυτονόητα.